Aktualności
Pomóż sobie i dziecku w czasie adaptacji do przedszkola
Fundacja Dajemy Dzieciom Siłę podpowiada, jak łagodnie przeprowadzić dziecko przez początek przedszkolnej przygody. Artykuł zawiera praktyczne wskazówki dotyczące przygotowania emocjonalnego, codziennych rytuałów, komunikacji z dzieckiem i współpracy z placówką. To wartościowe źródło wsparcia dla rodziców, którzy chcą pomóc dziecku oswoić zmiany i poczuć się bezpiecznie w nowym środowisku.
Całość znajdziesz tutaj: FDDS – Adaptacja do przedszkola (LINK: https://fdds.pl/o-fundacji/co-nowego-w-fundacji/jak-wspierac-dziecko-w-adaptacji-do-przedszkola-praktyczne-wskazowki-dla-rodzicow.html)
Przeżycie straty – fundament rodzicielstwa adopcyjnego
Wielu przyszłych rodziców adopcyjnych ma za sobą trudne doświadczenia: niepłodność, poronienia, lata leczenia, rozczarowania czy niespełnione marzenia o biologicznym rodzicielstwie. Każde z tych wydarzeń wiąże się z głęboką żałobą, często ukrytą, niedomkniętą, pozostawioną „na później”.
Z psychologicznego punktu widzenia nieprzeżyta strata staje się ciężarem, który może wejść w relację z dzieckiem. Nierozwiązana żałoba:
- konkuruje z dzieckiem o uwagę emocjonalną - część energii rodzica wciąż kierowana jest ku własnemu bólowi, zamiast w pełni być przy dziecku,
- tworzy nieświadome oczekiwanie rekompensaty - dziecko staje się „lekarstwem na rany”, zamiast być przyjęte takim, jakie jest,
- utrudnia akceptację historii dziecka - aby naprawdę przyjąć dziecko z jego przeszłością i stratami, rodzic musi najpierw uznać i przeżyć swoje własne.
Przeżycie straty nie oznacza zapomnienia. Oznacza danie sobie prawa do żalu, do smutku, do uznania, że pewien obraz życia się nie spełnił. Dopiero wtedy rodzi się przestrzeń na coś nowego - na rodzicielstwo adopcyjne, które jest inne niż biologiczne, ale nie mniej pełne, głębokie i prawdziwe.
Dlaczego to takie ważne?
Kiedy rodzice adopcyjni wchodzą w proces z przepracowanymi stratami, zyskują:
- większą gotowość do przyjęcia dziecka takim, jakie ono jest – bez porównywania czy szukania w nim uzupełnienia braków,
- zdolność do empatii wobec strat dziecka - łatwiej im zobaczyć, że dziecko także niesie w sobie żałobę po utraconych więziach,
- siłę do budowania bezpiecznej więzi, bo ich własne emocjonalne fundamenty są stabilniejsze.
Jak można sobie pomóc w przeżywaniu straty?
- pozwolić sobie na emocje i nie przyspieszać żałoby,
- korzystać z dziennika emocji, przeżyć a w razie otwartości też rytuałów (np. symboliczne pożegnanie, zapalenie świecy, napisanie listu czy to do osoby którą żegnamy, czy do wcześniej wizji, która się nie ziściła),
- rozmawiać z bliskimi, innymi rodzicami, którzy przeszli podobną drogę,
- dbać o ciało i codzienność (spacery, odpoczynek, uważność),
- a w razie potrzeby sięgnąć po profesjonalne wsparcie psychologiczne/psychoterapeutyczne.
Literatura, która pomaga
- W przeżywaniu strat pomocne mogą być także książki, które dotykają tego doświadczenia:
- “Szósty etap żałoby” David Kessler
- „Żałoba. Przewodnik dla tych, którzy tracą i tych, którzy chcą wspierać” Małgorzata i Tomasz Terlikowscy,
- „Rozmowy o śmierci i żałobie” – Wojciech Eichelberger,
- „Strata. Towarzyszenie w żałobie” – Monika i Krzysztof Jedlińscy.
To lektury, które pomagają nazwać to, co trudne i znaleźć drogę do akceptacji.
Przeżyta strata otwiera serce na prawdę, że rodzicielstwo adopcyjne nie jest „nagrodą za cierpienie”, lecz nowym początkiem i miejscem, w którym miłość może narodzić się na nowo.
Komu i w jakim zakresie Ośrodek Adopcyjny w Rzeszowie udziela wsparcia ?
- Kobietom w ciąży, które rozważają zamiar pozostawienia dziecka do adopcji bezpośrednio po jego urodzeniu.
- Formy pomocy: wsparcie, konsultacje psychologiczno – pedagogiczne.
- Kandydatom ubiegającym się o przysposobienie dziecka przed i w trakcie procedury adopcyjnej.
Formy pomocy: poradnictwo, edukacja, konsultacje psychologiczno – pedagogiczne, wsparcie.
- Rodzinom po adopcji (pomoc postadopcyjna).
Formy pomocy o charakterze indywidualnym lub grupowym: wsparcie, poradnictwo, konsultacje psychologiczno – pedagogiczne, edukacja.
Wszystkich zainteresowanych zachęcamy do kontaktu z pracownikami Ośrodka. Ośrodek wykonuje swoje zadania nieodpłatnie.
Zapraszamy.
https://www.rops.rzeszow.pl/kontakt-2
Warto przeczytać: „Czas oczekiwania” – Antonio D’Andrea
„Droga prowadząca do adopcji rozpoczyna się właśnie od tego podwójnego rozczarowania. Bolesnego rozczarowania spowodowanego w przypadku dziecka utratą realnej więzi z rodzicami, a w przypadku pary małżeńskiej, pogodzeniem się z niemożnością zaspokojenia naturalnego pragnienia [posiadania biologicznego dziecka].”
Ośrodek Adopcyjny w Rzeszowie poleca książkę „Czas oczekiwania” autorstwa Antonio D’Andrea – poruszającą i pełną nadziei opowieść o emocjach, które towarzyszą rodzinom w trakcie procesu adopcyjnego. Szczególnym walorem książki jest głos dziecka – delikatny, często niedosłyszany w prawdziwym świecie. D’Andrea oddaje mu przestrzeń, przypominając, że dzieci także czekają – z niepokojem, z nadzieją, z pragnieniem bliskości.
To niezwykle cenna lektura, która pomaga zrozumieć, że czas oczekiwania dotyczy nie tylko przyszłych rodziców, ale również dzieci – często pełnych obaw, oczekiwań, marzeń i wyobrażeń. Dzięki temu spojrzeniu książka staje się głębokim i empatycznym przewodnikiem dla wszystkich, którzy chcą lepiej zrozumieć proces adopcji.
Polecamy ją wszystkim osobom rozważającym adopcję, kandydatom będącym w trakcie procedury, ich rodzinom jak również wszystkim osobom, którym temat adopcji jest bliski.