Zakończenie cyklu szkoleniowego dla Kandydatów na rodziców adopcyjnych

W okresie od 8.09.2026r. do 3.11.2026 r. w Ośrodku Adopcyjnym w Rzeszowie odbył się kolejny cykl warsztatów szkoleniowych dedykowany Kandydatom na rodziców adopcyjnych. Jednym z tematów omawianych na szkolenia jest „Problematyka roli więzi emocjonalnych w rodzinie, kształtowania się więzi  w rodzinach adopcyjnych oraz typów przywiązania i ich konsekwencji dla rozwoju dziecka”. Więzi, które tworzymy z innymi ludźmi, mają istotny wpływ na nasze emocje, poczucie własnej wartości oraz sposób budowania relacji. Ich podstawy kształtują się już we wczesnym dzieciństwie, przede wszystkim w kontakcie z rodzicami i opiekunami. Doświadczenia te mogą wpływać na to, jak w dorosłym życiu okazujemy uczucia, budujemy zaufanie i radzimy sobie z konfliktami.

Gdy dziecko doświadcza od rodziców/opiekunów troski, przewidywalności i wsparcia, łatwiej buduje poczucie bezpieczeństwa. Jeśli natomiast opieka jest nieprzewidywalna lub emocjonalnie niedostępna, mogą rozwinąć się pozabezpieczne wzorce przywiązania.

Bezpieczna więź kształtuje się wtedy, gdy opiekun reaguje adekwatnie na potrzeby dziecka i zapewnia mu wsparcie emocjonalne. Dziecko uczy się, że może szukać pomocy, wyrażać emocje i samodzielnie poznawać świat.

Wzorce pozabezpieczne mogą rozwijać się, gdy dziecko nie doświadcza wystarczającego poczucia stabilności i bezpieczeństwa w relacji z opiekunem. Wyróżnia się trzy główne rodzaje takich więzi:

1. Więź lękowo-ambiwalentna.

Może wiązać się z nieprzewidywalną dostępnością opiekuna. W dorosłości przejawia się często lękiem przed odrzuceniem, silną potrzebą potwierdzania uczuć oraz dużą wrażliwością na dystans ze strony bliskich.

2. Więź lękowo-unikająca.

Może rozwijać się, gdy potrzeby emocjonalne dziecka są często pomijane. W dorosłości może objawiać się trudnością w wyrażaniu uczuć, unikaniem bliskości i silną potrzebą niezależności.

3. Więź zdezorganizowana.

Może występować, gdy osoba, od której dziecko oczekuje ochrony, jednocześnie budzi w nim lęk. W późniejszych relacjach mogą pojawiać się trudności z zaufaniem oraz sprzeczne reakcje na bliskość — jednoczesne jej pragnienie i obawa przed nią.

Rodzice i opiekunowie mogą wspierać bezpieczne przywiązanie poprzez uważne słuchanie, okazywanie czułości, przewidywalne reagowanie na potrzeby dziecka oraz akceptowanie jego emocji.

Szkolenie był okazją do pogłębienia wiedzy, lepszego zrozumienia potrzeb dzieci, które z różnych powodów nie mogą wychowywać się w swoich rodzinach biologicznych, a także do przyjrzenia się własnym emocjom, oczekiwaniom i gotowości do podjęcia tej ważnej życiowej decyzji.

Drodzy Kandydaci, dziękujemy Wam za zaangażowanie, otwartość, szczerość i gotowość do podejmowania ważnych pytań. Życzymy Wam, aby wiedza i doświadczenia zdobyte podczas szkolenia stały się solidnym fundamentem na dalszej drodze do rodzicielstwa adopcyjnego.