Ośrodek Adopcyjny w Rzeszowie poleca!
Są książki, które dostarczają wiedzy. Są też takie, które pozwalają spojrzeć na człowieka inaczej – z większym zrozumieniem, delikatnością i szacunkiem dla jego historii. Do tej drugiej kategorii należy „Powrót do ciała” Sabiny Sadeckiej. To publikacja szczególnie ważna dla osób, które chcą lepiej zrozumieć traumę, ale przede wszystkim dla tych, którzy na co dzień towarzyszą dzieciom po trudnych, przytłaczających doświadczeniach. Jedną z największych wartości tej książki jest pokazanie, że traumę można rozumieć nie tylko przez pryzmat wspomnień czy świadomie przeżywanych emocji. Znaczenie mają również reakcje układu nerwowego, napięcie, nadmierna czujność, zamrożenie, trudności z regulacją emocji czy poczucie odcięcia od własnych przeżyć. To szczególnie istotne w pracy z dziećmi. Nie każde dziecko potrafi powiedzieć: „Boję się”, „Nie czuję się bezpiecznie” albo „To, co mnie spotkało, wciąż we mnie żyje”. Czasami jego historia ujawnia się poprzez wybuchy złości, wycofanie, trudności ze snem, nieufność, nadmierną potrzebę kontroli lub pozornie niezrozumiałe reakcje na codzienne sytuacje.
Książka pozwala zrozumieć:
· Dlaczego dziecko reaguje silniej, niż wymaga tego sytuacja? Pozwala spojrzeć na nadmierną czujność, wycofanie czy gwałtowne reakcje w kontekście działania układu nerwowego, a nie wyłącznie przez pryzmat nieposłuszeństwa.
· Dlaczego samo zapewnienie „już jesteś bezpieczny” czasem nie wystarcza? Poczucie bezpieczeństwa buduje się również przez powtarzalne doświadczenia, przewidywalność i relacje, a nie tylko przez słowne zapewnienia.
· Dlaczego nie warto przyspieszać zdrowienia? Dziecko może potrzebować czasu, zanim będzie gotowe mówić o swoich przeżyciach, zaufać dorosłemu lub spokojniej reagować na bodźce, które przypominają mu o zagrożeniu.
· Dlaczego regulacja emocji zaczyna się od relacji? Wspierający, stabilny dorosły może pomagać dziecku stopniowo rozwijać umiejętność uspokajania się i odzyskiwania równowagi.
Ta wiedza ma również znaczenie dla samego rodzica. Kontakt z cierpieniem dziecka może wywoływać bezradność, zmęczenie, frustrację i poczucie, że robi się za mało. Zrozumienie mechanizmów traumy pozwala nieco inaczej spojrzeć zarówno na dziecko, jak i na własne reakcje. Dziecko, które doświadczało przemocy, zaniedbania, utraty bliskiej osoby lub długotrwałego braku bezpieczeństwa, potrzebuje nie tylko ochrony, lecz także dorosłych, którzy będą potrafili spojrzeć na jego zachowanie z większą wiedzą i wrażliwością. Polecamy tę książkę rodzicom zastępczym, rodzinom adopcyjnym, pedagogom, nauczycielom, psychologom i wszystkim osobom, które chcą mądrze wspierać dzieci po trudnych doświadczeniach. Polecamy ją również tym, którzy sami próbują zrozumieć swoje reakcje i odzyskać poczucie kontaktu ze sobą.
Nie jest to obietnica szybkiego uzdrowienia ani zbiór magicznych recept. To zaproszenie do lepszego rozumienia człowieka, którego układ nerwowy i emocje wciąż mogą reagować na przeszłość. Bo czasami najważniejszą rzeczą, jaką możemy dać dziecku po traumie, nie jest gotowa odpowiedź na jego zachowanie, lecz dorosły, który nie przestraszy się jego trudnych emocji, nie zrezygnuje z niego i pomoże mu krok po kroku odkrywać, że świat może być bezpieczniejszym miejscem.
